Boško Palkovljević Pinki (Manđelos, kod Sremske Mitrovice, 14. decembar 1920 — Mala Remeta, kod Iriga, 10. jun 1942) bio je učesnik Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.
Kao učenik Državne srednje tehničke škole u Novom Sadu, 1940. postao je član Saveza komunističke omladine Jugoslavije, a decembra iste godine je bio jedan od organizatora štrajka učenika ove škole. Početkom 1941. je uhapšen i isključen iz škole, pod optužbom za komunističko delovanje.
U toku Aprilskog rata, kao dobrovoljac se priključio vojsci, ali je ubrzo bio zarobljen. Uspeo je da pobegne iz sabirnog logora za zarobljenike i vratio se u rodno mesto gde se uključio u pripreme za organizovanje ustanka. U leto 1941. bio je jedan od prvih sremskih partizana, a avgusta 1941. učestvovao je u organizaciji bekstva zatvorenika-komunista iz zatvora u Sremskoj Mitrovici.
Krajem 1941. bio je od strane Okružnog komiteta KPJ za Srem poslat kao kurir u istočnu Bosnu, gde je nakon skoro mesec dana putovanja, januara 1942. na Romaniji uspeo da pronađe Vrhovni štab i Centralni komitet KPJ. Tada je vrhovnom komandantu Josipu Brozu Titu preneo informacije o Narodnooslobodilačkoj borbi u Vojvodini.
Bio je jedan od prvih diverzanata u Vojvodini. Izvršio je više smelih akcija i diverzija na železničkim prugama u Sremu. Više puta se isticao u borbama sa ustašama i Nemcima i još za života je među sremskim partizanima postao legendarna ličnost. Poginuo je juna 1942. u borbama s Nemcima na Fruškoj gori.
Za narodnog heroja je proglašen 25. oktobra 1943. godine.
Književnik Jovan Popović je po njegovim doživljajima 1944. napisao knjigu Pinki je video Tita, koja je dugi niz godina bila deo školske lektire za učenike osnovnih škola.
Biografija
Rođen je 14. decembra 1920. godine u selu Manđelosu, kod Sremske Mitrovice.[1] Poticao je iz siromašne porodice; njegov otac Miloš bavio se zemljoradnjom, a majka Mara je bila babica. Pored Boška, oni su imali još dvojicu sinova — Vidosava i Petra. Osnovnu školu je učio u rodnom selu.
Nakon završene osnovne škole, otišao je u Novi Sad, gde je upisao Državnu srednju tehničku školu. Godine 1939, u ovoj školi je otvorena đačka menza, koju je organizovalo đačko udruženje „Tehničar”. Ovo udruženje je bilo pod jakim uticajem organizacije Saveza komunističke omladine Jugoslavije (SKOJ). Pinki se kao buntovan mladić, nezadovoljan stanjem u društvu, 1940. godine priključio SKOJ-u i postao sekretar đačkog udruženja „Tehničar”.
Izvor Wikipedia
