Filip "Fića" Kljajić (1913 – 1943) je bio partizanski borac, politički komesar Prve proleterske divizije i narodni heroj Jugoslavije.
Rođen je 2. maja 1913. godine u selu Tremušnjaku, kod Petrinje. Kao pitomac Srpskog privrednog društva Privrednik odlazi 1925. godine u Vel. Kikindu da izuči stolarski zanat. U jesen 1931. godine zaposlio se u Beogradu. Tu je započeo svoju revolucionarnu delatnost u Ujedinjenom radničkom sindikalnom savezu Jugoslavije (URSSJ). Godine 1936. postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ), a 1937. izabran je za člana Okružnog komiteta KPJ za Beograd. Zapažen je kao organizator više radničkih štrajkova, a naročito se angažovao na radu u sindikatima kožarsko-prerađivačkih radnika. Na godišnjoj skupštini sindikalne organizacije kožaraca u Beogradu, 20. februara 1938. godine, izabran je za člana uprave.
Bio je jedan od organizatora masovnih izleta omladine i starijih radnika u Topčider i Košutnjak, zbog čega je 1938. godine kažnjen s dva meseca zatvora. Uprava grada Beograda njegovo hapšenje je obrazložila kao preventivu, da bi sprečila eventualne demonstracije za vreme Mačekove posete Beogradu. U drugoj polovini 1938. godine Kljajić je proteran u svoje rodno mesto. Zbog toga je morao da pređe u ilegalu, a Pokrajinski komitet KPJ za Srbiju ga je poslao u Niš. Tu se zaposlio u fabrici kože, gde je upoznao svoju buduću suprugu Đurđelinu Đuku Dinić, narodnog heroja. U Nišu je ostao sve do provale niške partijske organizacije, 1940. godine. Tada je zajedno sa suprugom prešao u Valjevo. Tamo su zajedno nastavili partijsku aktivnost. On je septembra 1940. godine izabran za sekretara Okružnog komiteta KPJ za Valjevo, a 12. oktobra organizovao je zbor u Valjevu, na kom je bilo 3.000 radnika.
Drugi svetski rat
»Roćko i Fića su nas zakleli. Fića je govorio divno; prosto, jasno, odlučno, neposredno, pouzdano. Bora, koji je i sam bio vrlo darovit govornik, gledao ga je i slušao sa divljenjem. Fića je tada bio u punom naponu snage, samouveren. Umeo je sa nekoliko reci da objasni, uveri, ponese, ohrabri: stalno bi se smeškao, a oči bi mu se s vremena na vreme široko otvorile i sevnule.«
Koča Popović o Fići Kljajiću
Posle Aprilskog rata i okupacije Jugoslavije, kao član Vojnog komiteta pri Pokrajinskom komitetu KPJ za Srbiju, a zatim politički komesar Glavnog štaba NOP odreda Srbije, jedan je od organizatora Narodnooslobodilačke borbe u Srbiji. Učestvovao je u prvim ustaničkim akcijama: u napadu na Senjski rudnik, na Lajkovac, Svilajnac itd. Za vreme Prve neprijateljske ofanzive, Vrhovni komandant NOV i POJ Josip Broz Tito mu je lično poverio zadatak da organizuje odbranu na valjevskom sektoru. Obavljajući svoju dužnost Fića je u tim borbama bio teško ranjen. Učestvovao je na vojno-političkim savetovanjima u Dulenima i Stolicama, bio je prvi politički komesar Prve proleterske udarne brigade, a od novembra 1942. godine i politički komesar Prve proleterske divizije. Zajedno sa svojim proleterskim jedinicama prošao je i najteže bitke u Bosni, Crnoj Gori i Dalmaciji.
Spomen ploča u Nišu
Poginuo je 5. jula 1943. godine, prilikom napada jedinica NOVJ na Zvornik.
Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 25. septembra 1944. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja. 1969. godine otvorena je osnovna škola "Filip Kljajić Fića" koja se nalazi na Banovom Brdu.
Izvor Wikipedia
