Rodoljub Roćko Čolaković (Bijeljina, 7. jun 1900 — Beograd, 30. mart 1983) bio je komunistički revolucionar i književnik, učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe, društveno-politički radnik SFRJ i SR Bosne i Hercegovine, junak socijalističkog rada i narodni heroj Jugoslavije.
nekoliko dana po dolasku u Ljubljanu, bio je prinuđen da se povuče u ilegalu, a krajem novembra je otišao iz zemlje. U međuvremenu je postao član Politbiroa novog rukovodstva KPJ, koje je imenovano u Moskvi, na čelu sa Milanom Gorkićem, kao generalnim sekretarom i Josipom Brozom Titom, koji je odgovarao za rad Partije u zemlji. Posle prenošenja središta CK KPJ iz Beča u Pariz, početkom 1937. bio je određen za urednika partijskih listova Proleter i Klasna borba, a kasnije je obavljao i dužnost organizacionog sekretara CK KPJ.
Obavljajući funkciju člana najužeg rukovodstva KPJ, Čolaković je od septembra do novembra 1937. boravio u Španiji, gde je u to vreme vođen građanski rat. Krajem decembra iste godine, Josip Broz Tito ga je uputio da obavi važne zadatke s partijskim rukovodstvima u Hrvatskoj, Srbiji, Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori. Zbog situacije koja je vladala u rukovodstvu KPJ i krize njenog položaja u Kominterni, iz Kominterne je stigao nalog da se Čolaković izbaci iz rukovodstva KPJ. Međutim, Tito ga je zadržao u rukovodstvu sve do marta 1938. godine.
Posle povlačenja iz političkog života, posvetio se pisanju. U tom periodu je napisao i knjigu Kuća oplakana u kojoj je opisao život, stradanje i borbu komunista u zatvorima Jugoslavije. Radio je i u partijskim i drugim listovima, a u dogovoru s Josipom Brozom, maja 1939. prešao je na partijski rad u zemlji. Kako bi se legalizovao, prijavio se policiji i bio uhapšen. Posle pola godine provedene u pritvoru i sudskog procesa, krajem februara 1940. oslobođen je zbog nedostatka dokaza i proteran u rodno mesto.
Tokom 1940. i 1941, po nalogu CK KPJ, ponovo je uključen u rad partijskog rukovodstva, najpre u odeljenju za Agitaciju i propagandu Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju, a potom i u redakciji lista Borba, koja je trebalo da bude pokrenut sredinom 1941. godine.
Posleratni period
Posle oslobođenja Jugoslavije, vršio je odgovorne dužnosti u državnom i političkom životu Narodne Republike Bosne i Hercegovine i Federativne Narodne Republike Jugoslavije. Obavljao je dužnosti:
prvog predsednika Vlade NR Bosne i Hercegovine,
ministra prosvete u Vladi FNRJ i
potpredsednika Saveznog izvršnog veća (SIV).
Više puta je biran za narodnog poslanika Skupštine FNRJ i Skupštine NR BiH, a bio je i član Saveta federacije.
Biran je za člana Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije i Centralnog komiteta Saveza komunista Bosne i Hercegovine. Bio je član Predsedništva Saveznog odbora SSRN Jugoslavije i Centralnog odbora SUBNOR Jugoslavije.
Njegova supruga bila je Milica Zorić Čolaković (1909—1989).
Preminuo je 30. marta 1983. godine u Beogradu i sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Izvor Wikipedia
