Prvi Svjetski dan sjećanja na žrtve saobraćajnih nesreća je organizovala Brižit Čaudri, osnivač britanske dobrotvorne organizacije za žrtve saobraćajnih nesreća RoadPeace 1993. godine. Generalna skupština Ujedinjenih nacija, Evropske federacije žrtava saobraćajnih nezgoda, je 1995. dala podršku i do 1998. događaj je održan u brojnim zemljama uključujući Argentinu, Australiju, Izrael, Južnu Afriku i Trinidad.

Svetska zdravstvena organizacija je dala svoju podršku 2003. godine, a 2005. je Generalna skupština Ujedinjenih nacija pozvala sve nacije da obilježavaju ovaj dan priznanja žrtvama saobraćajnih nesreća i njihovim porodicama.

Godine 2007. je Svjetski dan sećanja na žrtve saobraćajnih nesreća obilježen u osamnaest zemalja. U Izraelu je obilježen paljenjem svijeća, u Australiji okupljanjem vjernika različitih vera, u Meksiku održavanjem pozorišne predstave, a u Japanu održavanjem seminara na ovu temu. Godine 2008. je obilježen u dvadeset i osam zemalja uključujući Belgiju, Hrvatsku, Francusku, Grčku, Indiju, Irsku, Italiju, Japan, Luksemburg, Meksiko, Holandiju, Filipine, Poljsku, Portugal, Sloveniju, Južnu Afriku, Španiju, Švajcarsku, Ugandu, Veliku Britaniju i Sjedinjene Američke Države.

Godine 2009. je obilježen u trideset zemalja. Kanadski ministar saobraćaja Džon Berd je izrazio saučešće oko 3000 poginulih i 200.000 povrijeđenih u saobraćajnim nesrećama koje se događaju svake godine u Kanadi. U Engleskoj je održana služba u Kenterberijskoj katedrali. Oko hiljadu ljudi je prisustvovalo službi u svetištu u Irskoj. Papa Benedikt XV se pomolio za sve poginule i povrijeđene u saobraćajnim nesrećama.Službe su se takođe održavale na Barbadosu, Indiji, Namibiji i mnogim drugim mjestima.

Brižit Čaudri i Žano Meršart su 15. novembra 2015. uručili Međunarodnu nagradu za bezbjednost na putevima princa Majkla od Kenta FEVR-u za udio u stvaranju, razvoju i promociji Svjetskog dana sjećanja na žrtve saobraćajnih nesrećau protekle dve decenije.

Izvor Wikipedia