Aleksandar Tišma (Horgoš, 16. januar 1924 — Novi Sad, 15. februar 2003) bio je srpski književnik, urednik i akademik. U njegovim delima najviše su zastupljene lirske pesme, zatim romani i novele.

Rođen je u Horgošu od oca Srbina Gavre Tišme, trgovca poreklom iz Udbine u Lici i majke Jevrejke Olge, devojačko Miler.

Osnovnu školu i gimnaziju pohađao je u Novom Sadu. Maturirao je 1942. godine. U Budimpešti je studirao (od 1942. do 1943) ekonomiju pa romanistiku.

Stupio je u narodnooslobodilačku borbu decembra 1944. godine. Demobilisan je novembra 1945. godine, nakon čega se zaposlio kao novinar u Novom Sadu, u „Slobodnoj Vojvodini“, a zatim, 1947. godine, u Beogradu, u „Borbi“. Na beogradskom Filozofskom fakultetu 1954. godine diplomirao je anglistiku.

Od 1949. je živeo u Novom Sadu i radio u izdavačkom preduzeću „Matica srpska“, najpre kao sekretar, a posle i kao urednik. Godine 1952. venčao se sa koleginicom, bibliotekarkom Sonjom Drakulić. Sa njom je iste godine dobio sina Andreja, koji se bavi konkretnom poezijom, pečatnom umetnošću i fotografijom.

Bio je urednik Letopisa Matice srpske u periodu od 1969. do 1973.

Holokaust, ljudsko zlo i ljudske potrebe su česta tema u njegovim delima.

Postoji fondacija „Aleksandar Tišma” koja je 2019. počela da dodeljuje istoimenu Nagradu „Aleksandar Tišma”. Prvi dobitnik je Laslo Darvaši iz Mađarske za knjigu „Zimsko jutro – Bog. Domovina. Familija”.

Izvor Wikipedia