Fadil Jahić Španac (Bijeljina, 24. novembar 1910 — Vukosavci, kod Lopara, 20. februar 1942) bio je učesnik Španskog građanskog rata i Narodnooslobodilačke borbe i narodni heroj Jugoslavije.

Rođen je 24. novembra 1910. godine u Bijeljini. Iako je poticao iz srednje imućne porodice, posle završene osnovne škole, nije nastavio dalje školovanje, već ga je otac dao na zanat. U Bijeljini je izučio stolarski zanat, i još kao šegrt došao u dodir sa revolucionarnim radničkim pokretom. Učestvovao je u svim radničkim štrajkovima i manifestacijama. Godine 1933. postao je član Komunističke partije Jugoslavije (KPJ).

Marta 1937. godine odlazi u Španiju, gde se borio u mitraljeskom odeljenju bataljona „Đuro Đaković“. Posle završetka Španskog građanskog rata, tokom kojeg je stekao čin kapetana, zajedno sa ostalim borcima Internacionalnih brigada našao se u koncentracionom logoru „Verne“ u Francuskoj. Zajedno sa Pekom Dapčevićem, narodnim herojem, organizovao je beg iz logora i u proleće 1941. godine ilegalno se vratio u Jugoslaviju. Po povratku u rodni kraj, postao je sekretar Okružnog komiteta KPJ za Bijeljinu.

Posle Aprilskog rata i okupacije Kraljevine Jugoslavije 1941. godine, aktivno je učestvovao u pripremama ustanka u Bijeljini i okolini. Organizovao je prikupljanje oružja, stvarao prve borbene grupe i dr. Posle sednice Pokrajinskog komiteta KPJ za Bosnu i Hercegovinu, održane 13. jula 1941. godine, na kojoj je doneta odluka o podizanju ustanka, Fadil je rukovodio prvim partizanskim akcijama u Bijeljini i okolini - sečenju telefonsko-telegrafskih stubova na putu Bijeljina-Brčko i Bijeljina-Zvornik; napadu na žandarmerijske stanice u Trnjacima, Gornjem Crnjelovu i Dragaljevcu, diverzijama na plovnim objektima na Savi i dr.

Spomen-kuća u kojoj su ubijeni članovi Štaba Majevičkog odreda
Jedinice pod njegovom komandom su, avgusta 1941. godine, ušle u sastav Majevičkog partizanskog odreda, a Fadil je imenovan za političkog komesara Odreda. U mnogim borbama dolazilo je do izražaja njegovo ratno iskustvo iz Španije. Poginuo je 20. februara 1942. godine u selu Vukosavcima, na Majevici, zajedno sa komandantom Odreda Ivanom Markovićem Ircem, narodnim herojem, i još trideset boraca i članova štaba Odreda prilikom iznenadnog prepada četnika kapetana Stevana Damjanovića Leke (sa kojima je postojao dogovor o nenapadanju) na Štab Majevičkog partizanskog odreda.

Sahranjen je na Partizanskom spomen-groblju u Vukosavcima, kod Lopara.

Ukazom Predsedništva Antifašističkog veća narodnog oslobođenja Jugoslavije (AVNOJ), 13. marta 1945. godine, među prvim borcima Narodnooslobodilačke vojske, proglašen je za narodnog heroja.

Izvor Wikipedia