Roza Papo (Sarajevo, 6. februara 1914. – Beograd, 25. februara 1984.), lekarka, učesnica Narodnooslobodilačke borbe i general-majorica sanitetske službe JNA. 
Rođena je 6. februara 1914. godine u Sarajevu. Medicinski fakultet je završila u Zagrebu 1939. godine. Pre Drugog svetskog rata je radila kao lekarka u bolnicama u Sarajevu, Begovom Hanu i Olovu.

Posle okupacije Kraljevine Jugoslavije, 1941. godine uspostavila je veze sa Narodnooslobodilačkim pokretom na Ozrenu i sarađivala je sa Ozrenskim partizanskim odredom, a u decembru mu se pridružila i postala upravnik bolnice Odreda. Potom je bila referent saniteta Prvog udarnog bataljona i Šeste istočnobosanske udarne brigade.

Dr. Roza Papo (u sredini) sa grupom drugarica, u Guči 1944.
Marta 1943. godine, prilikom evakuacije ranjenika iz manastira Lovnica i okoline Šekovića, formirana je velika partizanska bolnica u selu Donja Trnova, kod Bijeljine, čiji je organizator i upravnik bila Roza. Septembra 1943. godine je postavljena za referenta saniteta i upravnika bolnice 17. istočnobosanske divizije. Kasnije je bila upravnik Hiruške pokretne bolnice Druge armije JA i dr.

U članstvo Komunističke partije Jugoslavije (KPJ) primljena je 1942. godine.

Posle oslobođenja Jugoslavije, nastavila je profesionalnu lekarsku karijeru u Jugoslovenskoj armiji. Završila je specijalizaciju iz infektologije i bila prva načelnica novoformirane Klinike za zarazne bolesti (1961) na Vojnomedicinskoj akademiji (VMA), a od 1965. godine je bila i profesor za infektivne bolesti. Bila je predsednik Glavne vojno-lekarske komisije VMA.

Penzionisana je u činu general-majora sanitetske službe JNA i bila je jedna od dve žene sa generalskim činom u Jugoslovenskoj narodnoj armiji (druga je dr. Slava Blažević).

Umrla je 25. februara 1984. godine u Beogradu.

Nosilac je Partizanske spomenice 1941. i drugih jugoslovenskih odlikovanja, među kojima su Orden zasluga za narod sa srebrnom zvezdom, Orden bratstva i jedinstva sa srebrnim vencem i dr.

Izvor Wikipedia