Milosav Mija Aleksić (Gornja Crnuća, 26. septembar 1923 — Beograd, 12. mart 1995) bio je srpski pozorišni, televizijski, filmski glumac i humorista. 

Aleksić je rođen 1923. godine u selu Gornja Crnuća, kod Gornjeg Milanovca, u siromašnoj porodici, od oca Velimira i majke Sinđe. Prva tri razreda osnovne škole završio je u Vraćevšnici. Nakon toga se sa roditeljima i sestrom seli u Kragujevac gde će završiti ostale razrede osnovne škole i Drugu mušku gimnaziju.. U oktobru 1941. godine preživeo je masovno streljanje civilnog stanovništva u Kragujevcu. Nemački okupator ga je 20. oktobra izveo iz đačke klupe, uhapsio i potom zatočio u topovskim šupama zajedno sa drugim đacima i građanima Kragujevca. Deo njih je streljan a ostali uključujući i Miju Aleksića su pušteni kućama. Po završenoj gimnaziji stupio je u kragujevačko pozorište. Po oslobođenju Kragujevca, 21. oktobra 1944. priključio se NOB-u i u 17. istočnobosanskoj udarnoj diviziji prošao Bosnu i stigao do Dravograda. 1946. nakon što je demobilisan upisuje Pravni fakultet u Beogradu ali se nedugo potom vratio u Kragujevac i u Narodnom pozorištu u Kragujevcu. ostao do 1948.

Glumom se amaterski bavio još od gimnazijskih dana. Od 1943. do 1944. i 1946. do 1948. godine bio je član Narodnog pozorišta u Kragujevcu a potom član Narodnog pozorišta u Beogradu i Jugoslovenskog dramskog pozorišta. U Narodnom pozorištu je u periodu 1949-1951. godine. Član Jugoslovenskog dramskog pozorišta postaje 1951. i radi sve do 1965. godine, kada se vratio u angažman u Narodno pozorište gde je i okončao svoju pozorišnu karijeru.

Igrao je i u Ateljeu 212 i drugim scenama. Od 1977. godine imao je status slobodnog umetnika

Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Autentičan pozorišni, filmski, estradni i radio i televizijski umetnik širokog dijapazona, kreator smešnoga protkanog setom, znao je da udahne život i u najneuverljivije tekstove. Često prekoravan da bez mere rasipa svoj talent, Aleksić ipak dostiže sam vrhunac glumačkog stvaralaštva ne samo u Nušićevim, Gogoljevim i Molijerovim komadima već i u svojim estradnim poduhvatima, proklamirajući načelo: Igraj estradu kao najveću komediju.

Radio, televizija i film

Najveću popularnost stekao je u serijama pedesetih i šezdesetih godina 20. veka, npr. „Veselo veče“ (radio) i serije koje je režirao Radivoje Lola Đukić: „Servisna stanica“, „Ogledalo građanina Pokornog“, „Deset zapovesti“...

Igrao je u više od dve trećine svih ekranizacija Nušićevih dela, tako i svoju prvu filmsku ulogu policijskog pisara u kratkom filmu „Muva” (B. Ćelović, 1950); sledile su uloge u filmovima.

Izvor Wikipedia Foto secanja.com