Zoran Miščević (Zemun, 17. septembar 1945 — Beograd, 4. april 1995) bio je jedan od pionira rok muzike u Srbiji i Jugoslaviji i lider Vokalno instrumentalnog sastava Siluete, jednog od prvih beogradskih rokenrol sastava.

Bio je prva mega zvezda na tadašnjoj jugoslovenskoj sceni a njegovo eksplozivno ponašanje na bini donelo mu je epitet „srpskog Džegera”. Za generaciju koja je imala priliku da ga sluša uživo bio je i ostao najveća rok legenda koju je Beograd gledao.

Zoran Miščević rođen je u Zemunu, 17. septembra 1945. godine, neposredno po okončanju Drugog svetskog rata. Počeo je da se bavi muzikom u srednjoj školi, kada je u školskom muzičkom sastavu svirao bongo bubnjeve.

Nekoliko Miščevićevih izjava tokom intervjua koji je dao novinaru zagrebačkog Plavog vjesnika dobro svedoče o njegovom nesvakidašnjem karakteru:
O nastupima Silueta i euforiji tokom njihovih koncerata:
„Malo pevam, malo skačem, onda opet malo pevam i negde u sredini koncerta zavitlam mikrofon u gledalište, negde oko petog reda. To mnogo košta, jer devojke rastrgnu mikrofon, ali to niko osim mene ne radi.”

O pismima koje dobija od obožavalaca:
„Neki mi pišu da me vole, drugi prete da će me ubiti, neki da će mi baciti sodu u lice, devojke prete da će se ubiti ako ih ne usrećim. Moja majka tri puta dnevno dobija nervni slom zbog tih pisama.”

60-te godine


Prva muzička grupa koju je Miščević osnovao bio je Vokalno instrumentalni sastav Siluete. Grupu je, zajedno sa Brankom Gluščevićem (koji je tada predvodio kombo orkestar Black cats), osnovao 20. oktobra 1961. godine. U početku je u grupi pevao i svirao bas-gitaru, da bi kasnije nastupao samo kao vokal. Članovi prve postave Silueta bili su, pored Miščevića, Branko Gluščević (ritam gitara), Ilija Ika Stanić (solo gitara), Zoran Simjanović (klavijature) i Miroslav Minić (bubnjevi).[2] Prvi veći nastup Siluete su imale 1961. godine u Domu sindikata, na koncertu Đorđa Marjanovića. Godine 1963. Siluete odlaze na Jadran, i tamo nastupaju po letovalištima. Posle svirki u Makarskoj, tokom tog leta Siluete se razilaze.

Razlaz sa Siluetama

Posle razlaza Silueta Simjanović prelazi u Elipse, a Ilija Stanić nastavlja Siluete sa novim članovima. Miščević, ponovo sa Brankom Gluščevićem, osniva grupu Lutalice. U to vreme Miščević peva i sa sastavom Safiri. Posle pobede na Gitarijadi na Sajmištu, održanoj 30. marta 1964. godine, Lutalice prestaju sa radom, pa se Miščević vraća u Siluete.

Povratak u Siluete

Tokom 1965. godine Miščević i članovi njegove grupe Siluete su svojim nastupima šokirali tadašnju puritansku publiku, što im je obezbedilo trenutnu popularnost, kakva pre toga na prostoru bivše Jugoslavije nije bila viđena. U Beogradu je u to vreme bilo oko dvesta trideset grupa čiji su članovi bili uredno podšišani i odeveni. Miščević i Siluete su svojom muzikom i scenskim nastupom razarali te standarde. Miščevićeva duga, plava kosa izazivala je skandal, aa ulici su često pokušavaju da ga ošišaju. On je to iskoristio da pribavi medijsku pažnju izjavom da želi da osigura kosu.

Ipak, za uspeh Silueta nije zaslužan samo imidž benda, na čelu sa Miškovićem, već i činjenica da su godinama pobeđivali na mnogim rok-festivalima tog vremena. Prvi singl, na kome su se našli prepevi stranih hitova, prodali su u iznenađujućem tiražu od 45.000 primeraka, pa je grupa dospela na naslovne strane mnogih domaćih novina.

70-te godine

Još polovinom 60-ih Miščević je sa Siluetama pokušao da se probije na stranom tržištu. Mesecima su svirali u Austriji i Nemačkoj, ali su se 1967. vratili u Jugoslaviju. Godine 1969. ponovo odlaze na tezge po Evropi. Sviraju pretežno po noćnim klubovima i diskotekama u Italiji, SR Nemačkoj, Holandiji, Švedskoj i Švajcarskoj, u želji da u inostranstvu objave ploču. Kada je postalo jasno da im se ta želja neće ostvariti, grupa prestaje sa radom. Svi članovi se vraćaju u Jugoslaviju, osim Zorana Miščevića, koji ostaje još godinu dana u Nemačkoj, nastupajući sa jednom italijanskom grupom.

Miščević se vraća u Jugoslaviju 1973. godine i kao pevač gostuje na singl-ploči „Banane/Reka suza”, grupe Formula ljubavi iz Inđije, posle čega se na dve godine povlači sa scene. Posle dvogodišnje pauze, sa Ljubom Đorđevićem, obnavlja Siluete, za potrebe scenskih nastupa kupuje zmiju i polazi na turneju, ali grupa više ne postiže nekadašnji uspeh, pa tokom 1975. nastupaju po hotelima. Sledeće, 1976. godine ponovo formira Siluete sa mladim muzičarima, sa kojima redovno nastupa po manjim mestima. Ljuba Đorđević ostaje i u ovoj postavi.

Tokom sledećih godina Miščević, uz neverovatnu upornost i gotovo nikakvu medijsku reakciju, vodi grupu kroz koju prolazi ogroman broj muzičara, tako da je jedno vreme funkcioniše gotovo kao „mala rokenrol škola”. Međutim, njegova muzika ne uklapa se u nove muzičke trendove, a muzičari su, čim bi nešto naučili, odlazili dalje.

80-te

Do kraja 80-ih godina Zoran Miščević i dalje nastupa sa Siluetama.[4] Ostao je zapamćen njegov nastup na velikom rok-spektaklu Hipodrom '81, kada je na beogradskom Hipodromu, uprkos lošem vremenu, problemima sa strujom i lošoj binskoj opremi, održao jedan od najboljih koncerata na toj manifestaciji.

Posle smrti Ljube Đorđevića, u jesen 1986. godine, Miščević nastavlja da nastupa, ali sa manje entuzijazma.

Zoran Miščević umro je u Beogradu, 4. aprila 1995. godine.

Izvor Wikipedia Foto yugopapir.com