Ita Rina, pravo ime Italina Lida „Ida“ Kravanja (kasnije: Tamara Đorđević), srpska filmska glumica slovenačkog porekla. Rođena u Divači kod Trsta, Italija 7. jula 1907, a umrla je u Budvi 10. maja 1979. godine.
Život
Italina Ida Kravanja rođena je 1907. godine u Divači kod Trsta. Nakon što se njen otac Jožef Kravanja zaposlio kao železničar u Ljubljani, ona se po izbijanju Prvog svetskog rata sa porodicom doseljava u Sloveniju. Nakon završene osnovne škole i gimnazije, Italina Kravanja dobija posao u banci, ali već tada počinje da mašta o glumačkoj karijeri. Njena bezbrižna mladost je prekinuta 1926. godine kada joj je umro otac. Ita je ostala da živi sa majkom Marijom i sestrom Danicom, izdržavajući se tako što je njena majka studentima izdavala sobe. Godine 1926. izabrana je za Mis Jugoslavije, a posle toga učestvuje i na izboru za Mis Evrope. Nakon potpisivanja trogodišnjeg ugovora sa producentskom kućom Ostermajer film seli se u Berlin, a 1927. godine počinje njena glumačka karijera: prvi film u kom je glumila bio je „Dvoje ispod nebeskog svoda“ Johanesa Gutera i Ernsta Volfa iz 1927. „gde pored lepote iskazuje i znatan glumački dar“. Šezdesetih godina 20. veka Ita Rina, kasnije Tamara i njen suprug Miodrag Đorđević su sagradili kuću u Budvi. Ona je veći deo vremena provodila uzgajajući cveće i vodeći računa o tada već bolesnom suprugu. Kada se dogodio zemljotres u Crnoj Gori, dobila je astmatični napad koji je bio koban po nju. Umrla je u Budvi 1979. godine, a sahranjena na Novom groblju u Beogradu. Jednom prilikom, prisećajući se svojih filmskih početaka i činjenice da je pobegla od kuće i obmanula svoju majku, ova nezaboravna slovenska filmska heroina je rekla:
Svetlili su me reflektorima. Kamere su počele da zuje. Svuda oko mene bili su kablovi. Neki potpuni stranci piljili su u mene, došaptavajući se među sobom. Govorili su mi da vrištim, da se smejem, mašem i plačem. Mislim da sam najprirodnije izgledala u scenama u kojima sam plakala. Bilo je dovoljno samo da se prisetim koliko sam daleko od kuće i kako sam obmanula majku.
Na vrhuncu slave, tridesetih godina 20. veka, Ita Rina na jednom prijemu u jugoslovenskoj ambasadi u Berlinu upoznaje mladog studenta tehničkih nauka, Miodraga Đorđevića (sina uglednog Milana Đorđevića, direktora Ministarstva pošta, telegrafa i telefona). I sam Miodrag Đorđević je imao lepotu filmskog glumca, te tako neke njegove fotografije iz mladosti upravo upućuju na tu pomisao. Kako je to bila ljubav na prvi pogled i kako je ta ljubavna iskra zapalila oba srca, par je ubrzo odlučio da se venča. Ita Rina donosi odluku da u pravoslavnoj crkvi u Berlinu pređe u pravoslavnu veru i da promeni svoje ime u Tamara. Godine 1931. venčava se sa Miodragom Đorđevićem u Vaznesenjskoj crkvi u Beogradu i postaje Tamara Đorđević. Zbog ljubavi prema suprugu, ona je odlučila da svoj život prave filmske dive izmeni iz korena. I nije se pokajala! Za razliku od mnogih čuvenih glumica i lepotica koje su svoj život skončale tragično, same i napuštene od svih, Tamara Đorđević je imala bogat i sadržajan život, pored svog muža sa kojim je živela u skladnom braku. Njihova dom je zapravo bila jedna kuća sa mansardom (izgrađena 1923. godine) koja se nalazila u Katanićevoj ulici broj 8. Iako se ugledna porodica Miodraga Đorđevića u početku nije slagala sa ovim brakom, ipak ga je, vremenom, upoznavši blagu i skromnu Tamaru koja nikada nije izigravala divu, zdušno prihvatila. Tamara i njen suprug Miodrag su bili posvećeni svojoj porodici, i prijateljima. Najčešće bi se okupljali u kafani „Toplica“ u kojoj su uvek imali rezervisan sto. Bila je dobrovoljna bolničarka 1939. Dobila je sina 4. oktobra 1940. godine. Period okupacije, Tamara Đorđević je provela povučeno, prvo u Beogradu a potom i u Vrnjačkoj Banji gde se cela porodica preselila nakon bombardovanja Beograda. U Vrnjačkoj Banji je boravila kod sestre, takođe udate za Srbina. Zabeleženo je da je nekada slavna glumica, nosila džakove i prodavala svoj skupoceni nakit kako bi prehranila svoju porodicu. Čak je uspela i da spasi svog supruga koji je zbog jedne svoje neprimerene političke izjave završio u Banjičkom logoru. Nakon rata, Tamara Đorđević je pokušala da se vrati kinematografiji, ali je to uspela samo u domenu administracije. Puna entuzijazma, želela je da novoj državi ponudi svoje bogato filmsko iskustvo, no za tako nešto niko nije imao sluha. Jedno vreme je radila kao savetnik, prvo u Avala filmu, a potom i u Lovćen filmu.
Izvor Wikipedia
