Sinan Sakić (Loznica, 13. oktobar 1956 — Beograd, 1. jun 2018) bio je jugoslovenski i srpski folk pevač.
Muzičku karijeru započeo je 1978. godine, a pored pevanja bio je i bubnjar do 1984. godine. Krajem sedamdesetih godina snimio je prve studijske pesme, a 1982. godine prvi album. Bio je član velike petorke Južnog vetra, a za života snimio je veliki broj albuma i pesama.
Preminuo je posle bolesti 1. juna 2018. godine u Beogradu.
Biografija
Rodio se u Loznici 13. oktobra 1956. godine u muslimanskoj porodici. Njegova majka Đulka radila je u fabrici, a otac Rašid je bio član vojnog orkestra, kasnije Zagrebačke i Beogradske filharmonije. Još kao dete pokazao je interesovanje za muziku, a ostao uskraćen u želji da svira klavir, jer je njegov otac mislio da od toga neće imati koristi. Po zanimanju je bio elektrovarilac, a radio je i kao konobar.
Sa osamnaest godina služio je vojsku u Puli, a nakon izlaska iz vojske se oženio. Sinan je u to vreme već bio kafanski pevač, a njegova tadašnja supruga Velida iz Janje bila je iz izuzetno imućne porodice. Iz braka sa njom imao je dvoje dece — Rašida i Medu, koji je takođe pevač. Drugi brak sklopio je sa Sabinom, 29. juna 1981. godine, sa kojom je imao ćerku Đulkicu i sina Alena. Sa njim su zajedno živeli i deca iz prvog braka Sabine, Ernest i Elvis.
Više puta u medijima otvoreno je govorio o svojim porocima, a svoj mir pronašao je u Indiji, kod indijskog duhovnog vođe Sai Babe, koji je, kako je Sinan tvrdio, pomogao njemu i njegovoj porodici.
Bosanskohercegovački novinar Vehid Gunić je 1981. godine objavio knjigu o svetski poznatim ličnostima — Bilješke univerzalnog neznalice, u kojoj je pisao i o Sakiću, njegovoj muzici i emociji u pesmama.
Tokom svoje karijere osvojio je 23 Oskara popularnosti, 10 Melko nagrada, osam dijamantskih ploča, pet platinastih ploča, veliki broj zlatnih ploča i mnoge druge nagrade.
Smrt
Sakić je 27. aprila 2018. godine primljen u bolnicu, gde je ustanovljeno da mu je neophodna transplantacija jetre. Umro je 1. juna, u 62. godini života, u svom domu na Dorćolu.
Sahranjen je tri dana nakon smrti, na muslimanskom groblju u Loznici.
Izvor Wikipedia
