Risto Đogo (Kalinovik, 12. februar 1956 — Zvornik, 12. septembar 1994) bio je srpski novinar. Đogo je bio novinar Srpske radio-televizije za vreme rata u Bosni i Hercegovini i prvi predsjednik Udruženja novinara Republike Srpske.

Biografija
Risto Đogo je rođen 12. februara 1956. u Kalinoviku, od oca Koja i majke Jovanke (rođ. Sladoje), koji su se sa porodicom preselili u Sarajevo 1958. godine. U Sarajevu je završio osnovnu školu i Treću sarajevsku gimnaziju. Na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Sarajevu (odsjek žurnalistika) diplomirao je 1979, sa izuzetnim prosjekom. Kao student objavljivao je u studentskom listu „Naši dani”. Već kao mladi novinar volontira u novinama „Oslobođenje” i na Radio Sarajevu, gdje se uskoro poslije diplomiranja zaposlio. U predratnoj Televiziji Sarajevo je prošao sve funkcije od novinara, preko urednika do glavnog i odgovornog urednika. Gordanu Dragaš je oženio 1983. sa kojom je stekao dva sina (Marka i Darka).

Sarajevskoj javnosti je postao poznat već kasnih osamdesetih kada se javno stavio na stranu Vuka Draškovića, odnosno kada je potvrđivao autentičnost događaja na osnovu kojih je napisan Draškovićev roman „Nož”.

Ratni period
Dan poslije početka rata, Đogo je sa suprugom i djecom, prešao na Pale, odakle je izvještavao kao stalni dopisnik Radio Beograda. Sredinom aprila 1992. učestvuje u formiranju Srpske novinske agencije „Srna”, a ubrzo je inicirao i osnivanje Srpskog radija na Palama. Nedugo zatim, pojavljuje se kao jedan od osnivača i Srpske televizije, gdje je uređivao informativni program i obavljao dužnosti glavnog i odgovornog urednika. Pored organizacionog rada, Đogo se pojavljivao i kao ratni reporter, ali i kao voditelj informativne emisije Dnevnik SRT-a.

Kao voditelj Dnevnika, naročito je zapamćen po završnicama u kojima je na šaljiv, sarkastičan ili ironičan način prikazivao događaje iz rata, ismijavao poteze muslimanskih (danas: bošnjačkih) političara, ali i režima Slobodana Miloševića. Ti skečevi su mu donijeli veliku popularnost u srpskom narodu, ali i omrazu kod Hrvata i Muslimana.

O njegovom radu u tom periodu slikovito govori tada popularna anegdota: „Kada bi Muslimani uhvatili Radovana Karadžića, mijenjali bi ga za Ristu Đogu”.

Smrt
Njegova iznenadna smrt izazvala je kontroverze u javnosti. U petak veče, 9. septembra 1994. u Zvorniku, u sportskoj dvorani, održan je humanitarni koncert Srpske televizije. Učestvovalo je nekoliko poznatih izvođača i pjevača, a među njima i Risto Đogo, sa svojim humorističkim prilozima. Risto je posebno nagrađen aplauzima za svoje dosjetke o sankcijama i Muslimanima, ali i o vlastima u Srbiji. Po završetku koncerta, Risto je, svojim kolima krenuo prema motelu „Vidikovac”, gdje je priređena večera i obezbijeđeno prenoćište. Negdje oko ponoći izašao je na terasu. Naslonjen na ogradu, zakratko je bio prema Drini. Potom je sjeo za sto na terasi. Negdje oko dvadeset minuta poslije ponoći, krenuo je u restoran. Od tog trenutka je nestao. Nastala je opšta potraga. Uz pomoć televizijskih reflektora pregledana je cijela okolina motela. Neki su se konopcima spuštali do jezera. Ubrzo je stigao i čamac sa reflektorom. Detaljno je istražena ji Drina koja tu pred hidrocentralom zastaje. Njegovo tijelo nađeno je u Drini, u Zvorničkom jezeru, 12. septembra 1994. godine.

Zvanični izvještaji su govorili o nesrećnom slučaju, ali njegova smrt je izazvala brojne kontroverze u javnosti koje su budile sumnju da je Đogo ubijen. U to doba sukob između ratnog rukovodstva Republike Srpske i Miloševićevog režima bio je snažan, pa su se brojne varijante o njegovoj smrti dovodile u vezu sa Đogovim provokacijama na račun Slobodana Miloševića. Sahranjen je 16. septembra 1994. na groblju Jahorinski potok na Palama.

Nakon smrti
Danas se lik Riste Đoge pamti uglavnom po završnicama Dnevnika. U štampi u Federaciji BiH se povremeno pominje u ironičnom kontekstu. Tako, sarajevski novinar Senad Avdić, Đogov predratni prijatelj, u svojim uvodnicima u časopisu „Dani” ponekad pravi osvrte na račun Rista Đoga, kao i Miljenko Jergović i neki drugi.

Izvor Wikipedia