Bekim Fehmiju (alb. Bekim Fehmiu; Sarajevo, 1. jun 1936 — Beograd, 15. jun 2010) bio je srpski i jugoslovenski filmski, televizijski i pozorišni glumac. Bio je prvi istočnoevropski glumac koji je nastupio u Holivudu tokom trajanja hladnog rata. Smatran je za jednog od najboljih glumaca jugoslovenske kinematografije.
Rođen je 1. juna 1936. u Sarajevu u albanskoj porodici iz Đakovice. Njegov otac Ibrahim je usvojio svoj srednjoškolski nadimak Fehmiju kao prezime koje je zamenilo originalno Imer Halili. Porodica se preselila u Skadar, gde su proveli tri godine, a 1941. se vratila u Jugoslaviju gde su se nastanili u Prizrenu,[4] gde je Bekim proveo detinjstvo. Osnovno i srednje obrazovanje završio je u Prizrenu. Studirao je na Akademiji za pozorišnu umetnost, od 1956. do 1960. godine, u klasi profesora Mate Miloševića, kod koga je i diplomirao. Bio je član glumačkog kluba svoje gimnazije u Prizrenu, a nakon diplomiranja postao je član Pokrajinskog narodnog pozorišta u Prištini, jedinog profesionalnog pozorišta na albanskom jeziku u Jugoslaviji. Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti (FDU) u Beogradu 1960. godine.
U bivšoj Jugoslaviji je bio velika zvezda 1960-ih i 1970-ih godina, proslavio se u crno-talasnom filmu „Skupljači perja“, ali je glumio i u drugim delovima Evrope, naročito u Italiji. Imao je dugogodišnji ugovor sa italijanskim režiserom Dinom de Laurentisom, sarađivao je sa Džonom Hjustonom, Olivijom de Hevilend, Avom Gardner, Dirkom Bogardom, Šarlom Aznavurom i drugima.
Okušao se i u američkoj kinematografiji, ali ga američka publika nije dobro prihvatila, i po nekim kritikama svoju ulogu u američkom filmu „Avanturisti“ (1971) nije dobro odglumio, što je navodno uništilo njegove šanse da se probije u Holivudu.[6] Takođe, neki američki kritičari „Avanturiste“ opisuju kao film koji „nije uspio da od Fehmijua načini međunarodnu zvezdu“.
Samoinicijativno se prestao baviti glumom 1987. godine, „u znak protesta zbog antialbanske propagande“.
Fehmiju je pronađen mrtav 15. juna 2010. godine u svom stanu u Beogradu. Prvi izveštaji navode da je izvršio samoubistvo. Tadašnji ministar unutrašnjih poslova, Ivica Dačić, rekao je da je Fehmiju pronađen upucan u svom stanu i da je pištolj registrovan na Fehmijuovo ime. Imao je 74 godine. Njegovo telo je kremirano, a pepeo razvejan u Prizrenskoj Bistrici u Prizrenu, domu njegovog detinjstva.
Bio je oženjen koleginicom, glumicom Brankom Petrić, sa kojom je imao dva sina — Hedona i Uliksa. Uliks Fehmiju (1968) se takođe bavi glumom. Živeo je sa svojom suprugom, braćom i sestrama na relaciji Beograd–Priština–Prizren.
U aprilu 2001, u izdanju „Samizdata B92“ objavio je knjigu uspomena „Blistavo i strašno“, koju je napisao još 1985. Drugi deo ove knjige objavljen je posthumno, u jesen 2012. Govorio je nekoliko jezika, u koje spadaju: srpski, albanski, makedonski, turski, romski, španski, engleski, francuski i italijanski jezik.
Izvor Wikipedia Foto imdb.com
