Mihajlo Bata Paskaljević (Požarevac, 14. januar 1923 — Beograd, 26. januar 2004) bio je srpski filmski, pozorišni i TV glumac.
Rođen 14. januara 1923. godine od oca Zoje Zojića, industrijalca i vlasnika hotela "Pariz" iz Kruševca. Bata je rođen kao Mihajlo Zojić da bi nakon punoletstva promenio svoje prezime u Paskaljević po svom dedi Paskalju Zoniću.

Nakon gimnazije stupio je u KUD „Ivo Lola Ribar“ i Akademsko pozorište u Beogradu, zatim sa grupom mladih glumaca u tek osnovano Beogradsko dramsko pozorište, čiji je stalni član od 1950. godine. Iako se oprobao u najraznovrsnijem repertoaru, naročito glumačkim ulogama u predstavama Slamnati šešir Ežena Labiša i Bal lopova Žana Anuija ubrzo pokazuje izrazite sklonosti prema vodvilju. Posvetivši se ovoj vrsti komike, u svim medijima igra niz sporednih uloga koje mu donose popularnost.

I filmsku karijeru počinje komičnom ulogom u Čudotvornom maču (1950) Vojislava Nanovića. Nakon toga se istakao u filmovima Sumnjivo lice (1954, glavna uloga), Diližansa snova (1960), Orlovi rano lete (1966) i Silom otac (1969), Tuđa zemlja i Vratiće se (1957), Bog je umro uzalud (1969), te Moja luda glava (1971). Vrhunac filmske karijere ostvaruje svojom prvom dramskom ulogom - oca protagonistkinje - u filmu Već viđeno (1987) Gorana Markovića, za koju je nagrađen na festivalu glumačkih ostvarenja u Nišu.

Ženio se pet puta, ima sina Zoju.

Preminuo je 26. januara 2004. posle kraće bolesti u Zemunskoj bolnici. Sahranjen je u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.

Izvor Wikipedia