Toma Rosandić (kršteno ime Tomaso Vincenzo, Tomazo Vinčenco; Split, 22. januar 1878 — Split, 1. mart 1958) bio je srpski akademski vajar i univerzitetski profesor. 
Toma Rosandić se rodio u Splitu, u porodici radnika kamenoresca i zidara. Posle završene osnovne škole, radi u radionici splitskog kamenoresca Bilinića, gde se upoznaje sa Ivanom Meštrovićem. Školovao se u Beču, u ateljeu Ivana Meštrovića. Svoja dela je izlagao u okviru paviljona Kraljevine Srbije na međunarodnoj izložbi u Rimu 1911. godine.

Pred Prvi svetski rat nastanio se u Beogradu. U toku rata povlačio se sa srpskom vojskom, te je ratne godine proveo u emigraciji. Nakon okončanja Prvog svetskog rata, Rosandić postaje profesor na Umetničkoj školi u Beogradu. On je 1929. godine, napravio kuću u ulici Ljube Jovanovića broj 3, u kojoj je tokom narednih decenija živeo i radio. Zaveštao ju je Beogradu, tako da se u njoj, od 1963. godine, nalazi muzejska postavka koja sadrži autentičan nameštaj, pribor i lična dokumenta Tome Rosandića, kao i deo njegovih radova.

Jedan je od osnivača Umetničke akademije u Beogradu 1937. godine i bio je njen prvi rektor. Bio je profesor Umetničke škole u Beogradu.

Član Srpske kraljevske akademije je postao 2. marta 1946. godine, a redovni član Odeljenja likovnih i muzičkih umetnosti SANU je postao 22. marta 1948. godine.

Njegov opus obuhvata portrete, biste, monumentalne skulpture, javne i nadgrobne spomenike, a jedno od njegovih najpoznatijih dela je skulptura „Igrali se konji vrani“ koja je izrađena od bronze i 1939. godine postavljena ispred tadašnje Skupštine (današnji Dom Narodne skupštine), u Beogradu.

Uz Sretena Stojanovića, Rista Stijovića i Petra Palavičinija ubraja se u protagoniste srpske savremene skulpture.

Njegova supruga bila je Marija Rosandić. Živeli su na Senjaku i nisu imali dece.

Izvor Wikipedia