Rade Končar (Končarev Kraj, kod Plitvičkih Jezera, 6. avgust 1911 — Šibenik, 22. maj 1942) bio je komunistički revolucionar, sekretar Centralnog komiteta KP Hrvatske i član CK KP Jugoslavije, jedan od organizatora Narodnooslobodilačke borbe u Hrvatskoj i narodni heroj Jugoslavije.
Mašinbravarski zanat je učio u Leskovcu od 1922. do 1925, a početkom 1927. zaposlio se u Električnoj centrali u Beogradu. Tu se priključio radničkom pokretu i 1932. postao član Saveza komunističke omladine, a naredne godine član tada ilegalne Komunističke partije. Za vreme odsluženja vojnog roka, avgusta 1934. uhapšen je zbog komunističkog delovanja i osuđen na godinu dana zatvora. Nakon izlaska iz zatvora, zaposlio se u fabrici „Simens” u Zagrebu. Tu se povezao sa komunističkim organizacijama i od 1936. bio član Mesnog komiteta KPJ za Zagreb. Krajem iste godine ponovo je uhapšen i podvrgnut mučenju u policiji. Iz istražnog zatvora je pušten oktobra 1937. godine.
Kao istaknuti partijski radnik mlađe generacije, 1939. je kooptiran u članstvo Centralnog komiteta KP Hrvatske, a od kraja iste godine je bio vršilac dužnosti sekretara CK. Marta 1940. zvanično je postao sekretar CK KPH, a na Petoj zemaljskoj konferenciji KPJ izabran je za člana Politbiroa CK KP Jugoslavije. Zbog stalnih policijskih potera za njim u Zagrebu, početkom 1941. prešao je u Beograd, gde je nakratko vršio dužnost sekretara Pokrajinskog komiteta KPJ za Srbiju. Nakon okupacije Jugoslavije, aprila 1941. vratio se u Zagreb.
U toku leta i jeseni 1941, kao član novog Operativnog rukovodstva KP Hrvatske, radio je na organizovanju ustanka u rezanim delovima Hrvatske. Septembra 1941. učestvova je na savetovanju Glavnog štaba NOPO Jugoslavije u Stolicama, kod Krupnja. Početkom oktobra 1941. otišao je u Dalmaciju, gde je radio na organizovanju ustanka protiv italijanskog okupatora. U jednom okršaju sa italijanskim karabinjerima 17. novembra 1941. ranjen je i zarobljen. Uprkos raznim mučenjima u zatvoru, nije hteo da kaže ništa o sebi, pa je istražiteljima trebalo dosta vremena da otkriju njegov pravi identitet. Sredinom maja 1942, sa grupom od 60 antifašista prebačen je u Šibenik, gde je od Specijalnog suda za Dalmaciju osudio na smrt. Streljan je 22. maja 1942. na Šubićevcu u Šibeniku, zajedno sa još 25 antifašista.
Nekoliko meseci nakon smrti, među prvim partizanskim borcima je sredinom avgusta 1942. proglašen za narodnog heroja. Narodnim herojem proglašena je i njegova supruga Dragica Končar (1915—1942), koju su ustaše ubile 21. avgusta 1942. u zatvoru na Savskoj cesti u Zagrebu. Njihov sin — Rade Končar, kao tek rođena beba, bio je jedan od „najmlađih ilegalaca” za kojim je tragala ustaška policija.
Izvor Wikipedia
