Ljubo Babić (Jastrebarsko, Austrougarska, 14. jun 1890 — Zagreb 14. maj 1974) bio je jedan od najvećih hrvatskih i svojevremeno jugoslovenskih slikara i istoričara umetnosti.

Biografija

Rodio se u Jastrebarskom (Austrougarska) 14. juna 1890. godine. Završio je Akademiju u Minhenu i Filozofski fakultet u Zagrebu, gde je 1915. u svome ateljeu otvorio Modernu slikarsku školu, a potom više od četiri decenije predavao na zagrebačkoj Akademiji. Član je grupe Medulić, jedan od osnivača Grupe trojice. Jedan od najznačajnijih hrvatskih slikara portreta, pejzaža, mrtvih priroda i figuralnih kompozicija. Nakon ranog simbolističkog (Udovice) i kratkog ekspresionističkog razdoblja (Crveni stjegovi), razvijao se prema izrazitom kolorističkom slikarstvu (ciklusima pejzaža iz Hrvatskog Zagorja, Like, Dalmacije - Moj rodni kraj); Sjajne impresije zabeležene akvarelom i pastelom sa putovanja Španijom, Italijom i Dalmacijom. Izuzetno plodan scenograf zagrebačkih pozorišnih kuća za koje je od 1918. postavio brojne drame, balete i opere (Vilijam Šekspir, Na tri kralja).

Svoja dela je izlagao u okviru paviljona Kraljevine Srbije na međunarodnoj izložbi u Rimu 1911. godine.

Napisao više dela iz istorije umetnosti (Umjetnost kod Hrvata; Daumier; Francusko slikarstvo 19. stoljeća); organizovao i koncipirao značajne kulturne akcije, izložbe te postave galerija i muzeja. Ilustrovao veliki broj knjiga; radio nacrte za plakate, enterijere i drugo. Preminuo je u Zagrebu 14. maja 1974. godine.

Izvor Wikipedia Foto narod.hr